انواع رژیمهای دموکراتیک :

1-رژیم دموکراتیک مستقیم : در این رژیم مردم که خود صاحب اصلی قدرت سیاسی هستند ، خود در وضع قانون و اجرای آن مشارکت دارند.(یونان)جمعیت کوچک – جامعه کوچک (روستا و کدخدا)

2-رژیم دموکراتیک غیر مستقیم (نمایندگی) بخاطر مشکلات عملی دموکراتیک مستقیم مردم از میان خود افرادی را اتخاب میکنند تا به نمایندگی از آنها اعمال حاکمیت نماید و پاسخگوی عملکرد خود در برابر مردم هستند .

3-رژیم دموکراتیک نیمه مستقیم : از پیوند دموکراسی مستقیم و غیر مستقیم رژیم دموکراتیک نیمه مستقیم بوجود می آید .یعنی در این نوع دموکراسی مردم و نمایندگان آنها با یکدیگر در اجرای قدرت سیاسی مشارکت دارند .

انواع رژیمهای دموکراتیک نیمه مستقیم :

1-      پله بیسیت ) چنین شیوه ای معمولا توسط مقامات ارشد سیاسی صورت میگیرد . برای سنجش میزان مقبولیت حاکم و افکار او طرح یا ایده ای از ناحیه وی بمعرض عمومی گذاشته میشود .

2-     همه پرسی یا رفراندوم ) رجوع به آرای عمومی و مشورت گرفتن مستقیم از مردم در مورد وضع قانون یا تعبیر قانون یا اصلاح آن و همچنین نظر شهروندان در مسایل مهم مملکت را همه پرسی گویند .

3-     ابتکار عام ) هرگاه به مردم حق داده شود که با اکثریت خاص پیشنهاد وضع قانون را به پارلمان ارائه نمایند ابتکار عام نامیده میشود .

4-     گزینش گری ) در این شیوه چند انتخاب از ناحیه حاکمان پیش روی مردم قرار میگیرد که در ارتباط با موضوع خاص می باشد و شهروندان مختارند که انتخاب کنند .

5-     وتوی عمومی ) نوع دیگری از حکومت دموکراتیک نیمه مستقیم وتوی عمومی است . در صورتیکه بشهروندان حق داده شود تا نسبت به تصمیمات اتخاذ شده توسط فرمانروایان و بویژه مقامات قانونگذاری مخالفت نمایند ، به مردم حق وتو داده شده است .

انواع کشورها )

1-تک بافت ( بسیط ) ساده – پیچیده

2-چند پارچه (مرکب)

کشور تک بافت (بسیط) : دارای مرکز واحد عملکرد سیاسی هستند . توسط شخص واحد یا دولت مرکزی اداره میشود . یک قانون اساسی قلمرو حاکمیت کشور را احاطه و پوشش داده است مثال ایران – اسپانیا – یونان – پرتغال – مصر

مشخصات دولت بسیط :

1-وحدت ساختار دارند : تشکیلات سیاسی اعم از قانونگذاری ، اجرایی و قضایی در یک سیستم حکومتی ظهور دارد

2-وحدت جمعیت یا ملت : جمعیت و ملت بطور یکسان تحت فرمانروایی قدرت سیاسی مرکزی است . تصمیمات فرمانروایان را همه فرمانبرداران بطور متساوی مجبور بتبعیت هستند

3-وحدت بسیط : سراسر قلمرو فضایی ، جغرافیایی سرزمین در تبعیت دولت مرکزی باشد . از تجمع واحدهای فئودال نشین (زمین داران) یا ملوک الطوائف بوجود آید .

انواع کشورهای تک بافت پیچیده :

1-تک بافت ساده : همه تصمیمات در دولت مرکزی گرفته میشود . واتیکان

2-تک بافت پیچیده : برای تسهیل کارها دست به تقسیمات اداری زدن

شرایط دولت تک بافت پیچیده :

1-عدم تراکم اداری : تنفیذ بعضی از کارهای اجرایی و اداری از سوی دولت مرکزی در میان نهادهای مرکزی و محلی مثل استاندار- فرماندار – شهردار – بخشدار

2-عدم تمرکز یا تمرکز زدایی اداری: در این روش به نهادهای محلی مثل انجمن  و شوراها از سوی قانونگذار مرکزی اختیاراتی داده میشود تا تصمیم گیریهای اداری در محل داشته باشند.

ویژگیهای کشورهای بسیط :

1-انواع ارگانهای تصمیم گیری و مراکز ویژه هم در سطح مرکز و هم در سطح واحدهای اجرایی است یعنی بگونه ای خودگردان محلی محسوب میشوند .

2-مقامات محلی در کشورهای بسیط دولت مرکز نوعی ولایت بر مقامات محلی دارد

شرایط نظام عدم تمرکز تا تبدیل به خودمختاری نشود :

1-خودمختاری اعطایی از طرف دولت مرکزی به واحدهای محلی هر لحظه به قانون محدود میشود

2-اختیارات غیر متمرکز محلی صرفا خصلت اداری دارد نه سیاسی

3-تقسیمات محلی مثل استان شهرستان ، شهر ، ده یا روستا با اراده قانونگذار است و بهیچ عنوان به آن دولت کشور نمیتوانیم بگوییم چون اختیارات آنها مدیریتی است نه حکومتی

4-وحدت انضمامی : کشورهای تک بافت یا بسیط قانونگذار واحد دارند ولی قانونگذاری متفاوت دارند . یعنی یک قوه مقننه مرکزی دارند اما بتناسب و شرایط بخشهای مختلف کشور قواعد صادره از قوه مقننه در همه جا یکسان اجرا نمیشود .

5-منطقه گرایی : کشورهای بسیط معمولا یه استانها ، شهرستانها و بخشها تقسیم میشود .

کشورهای چند پارچه یا مرکب :

این کشورها دارای چند مرکز عملکرد سیاسی می باشند .

انواع دولتهای مرکب :

1-اتحاد شخصی : اگر دو یا چند کشور پادشاهی ضمن حفظ شخصیت حقوقی سیاسی خود دارای یک پادشاه باشند اتحاد شخصی گویند .

ویژگیهای اتحاد شخصی :

1-چند کشور که از یک سازمانبندی داخلی و صلاحیت بین المللی متمایزند

2-زیر چتر حمایت یک پادشاه هستند

3-وابسته بودن سرنوشت این کشورها به شخص معین (پادشاه) بستگی دارد

4-اتحاد آنها نمیتواند همیشگی باشد چون رو به استبداد میرود

2-کشورهای مرکب (اتحاد واقعی ):

وقتی که دو یا چند کشور پادشاهی سلطنت یک پادشاه را بپذیرند یا فقط ساختارهای سیاسی داخلی خود یا قبول یک رئیس مملکت مشترک موروثی

ویژگیهای کشور مرکب اتحاد واقعی :

1-      به یک پادشاه اکتفا نمیکنند

2-     موجبات و اسباب اتحاد با سازمان حکومت مرکزی را دارند

3-     یگانگی در روابط خارجی

4-     از لحاظ دفاع ملی و مسائل مالی نیز وحدت دارند

5-     در قانونگذاری و بعضی از مسائل دیگر با یکدیگر متمایز هستند .(اطریش و مجارستان)

  
 کنفدراسیون ( اتحاد دولتها ) :  

هرگاه چند کشور مستقل به هدف پایدار ماندن و نیرومند شدن خود در زمینه های دفاعی ، اقتصادی ، نظامی با یکدیگر اشتراک مساعی داشته باشند و طی یک معاهده با خصلت بین المللی میزانی از حاکمیت خود را به یک سازمان مشترک مرکزی بسپارند ، یک کنفدراسیون تشکیل شده است .